قطعنامه 8 مارس ( 18 اسفند) روز جهانی زن

روز جهانی زن، روز دفاع از حقوق زنان در سراسر دنیاست. در این روز میلیونها انسان آزادی خواه و مدافع حقوق برابر انسان اقدام به برپائی مراسم و تظاهرات می کنند و در مارش بین المللی ضمن گرامیداشت خاطره زنان کارگر وآزادیخواهی که سال 1857 در دفاع از حقوق انسانی خود توسط پلیس آمریکا در شهرنیویورک کشته شدند، و همچنین جشن دست آوردهای زنان در سراسر جهان، خواهان اعاده حقوق پایمال شده نیمی از انسانهای جوامع سنتی و عقب ماندهستند که به جرم زن بودن حقوقشان به رسمیت شناخته نمی شود. دست آوردهای تاکنونی این مبارزه بزرگ جهانی آنها هستند، که زنان در اروپا و کشورهای غربی از موقعیتی کاملا فرو دست و درجه دوم، به سطحی چشمگیر به موقعیتی نزدیک به موقعیت مردان جامعه ارتقاء یافته اند. این تغیر کیفی در موقعیت زنان آن جوامع از اوایل قرن بیستم در نتیجه مبارزات سخت و خونین جنبش زنان به ثمر رسید. در اوایل قرن بیست بود که زنان از حق رأی برخوردار شدند و در تداوم آن مبارزات به حق برابری سیاسی، اجتماعی و اقتصادی از قبیل حق انتخاب همسر و طلاق، سرپرستی از فرزند، داشتن کار و بیمه های اجتماعی، آزادی پوشش، رفع تبعیض جنسیتی و غیره دست یافتند. هرچند حقوق دست یافته مذکور هنوز تا رسیدن به حقوق کامل انسانی بخش عظیم زنان، یعنی زنان طبقه کارگر در کنار هم طبقه ایهای مردشان(لغو بهره کشی و استثمار اکثریت عظیم زنان و مردان کارگر توسط اقلیتی سرمایه دار) فاصله هست، اما موفقیتهای تا همین جا هم که به یمن مبارزات سخت انسانهای آزادی خواه و برابری طلب در مقابل دولتهای مدافع نظام طبقاتی و نابرابری انسانها میسر گشته خود ارزشمند و قابل دفاع و حراست می باشند.

اما در قرن بیست و یک با وجود تثبیت حقوق ذکر شده در بسیاری از کشورهای دنیا، در ایران زنان به هیچیک از حقوق برشمرده شده نرسیده اند وهنوز به مثابه انسانهای درجه دوم جامعه به حساب می آیند. از ابتدائی ترین حقوق مانند انتخاب همسر یا حق طلاق محرومند، حق حضانت (سرپرستی از فرزند) ندارند، باید خانه دار بمانند و از هر گونه بیمه اجتماعی محروم باشند و در صورت شاغل شدن از حقوق کمتری نسبت به مردان برخوردار باشند، آزادی پوشش به دلخواه خود و همچنین حق تنهائی به مسافرت رفتن را ندارند.

 این شرایط تبعیض آمیز برای انسانهائی که در قرن بیست و یک زندگی می کنند تحقیر آمیز و غیرقابل تحمل هستند، از این رو ما زنان و مردان مدافع برابری حقوق زن و مرد در ایران، حقوق فوری زنان را به شرح زیر اعلام می داریم:

1-      برخورداری از حق برابری کامل با مردان در تمام شؤن زندگی و لغو هر گونه قانون تبعیض آمیز علیه زنان

2-      آزادی پوشش به دلخواه خود و لغو قانون حجاب اجباری

3-      ممنوعیت جداسازی زن ومرد در مراکز کار و محیطهای عمومی

4-      ممنوعیت اعدام و سنگسار

5-      آزادی انتخاب همسر و داشتن حق طلاق

6-      برخورداری از حق سرپرستی از فرزند

7-      برخورداری از حق اشتغال یا بیمه بیکاری

8-      حذف محدودیتهای شغلی برای زنان (محدود ساختن زنان به اشتغال در کارهای خاص)

گرامی باد 8 مارس روز جهانی زن

فعالین حقوق برابری زن و مرد //انجمن صنفی کارگران برق وفلزکار کرمانشاه

18 اسفند 1387 برابر با 8 مارس 2009

  تاریخچه روز جهانی زن

ایده تعیین روز جهانی زن اولین بار توسط اعضای حزب سوسیالیست آمریکا مطرح شده و به مدت چند سال در این کشور آخرین یکشنبه ماه فوریه به عنوان روز جهانی زن جشن گرفته می شد. تکرار هر ساله برگزاری این مراسم «کلارا زتکین» زن سوسیالیست آلمانی را بر آن داشت تا پیشنهاد تعیین روزی به عنوان روز جهانی زن در یکی از کنگره های انترناسیونال مطرح کند.

8 مارس به خاطر تظاهرات عظیم زنان کارگر نساجی و پارچه بافی شهر نیویورک آمریکا برای افزایش دستمزد و پایین آوردن ساعات کار در سال 1857 توسط پلیس وحشیانه درهم شکسته شد و شمار زیادی دستگیر و زندانی و بسیاری هم زخمی و کشته شدند. انتخاب چنین روزی به عنوان روز جهانی زن به دلیل گرامیداشت خاطره فداکاری و مبارزه آن زنان در روز 8 مارس بود.

اولین تجمعات عظیم زنان در سالهای 1913و 1914 در  تقابل با جنگ جهانی اول بود. سال 1917 در روسیه نیز تظاهراتهای بزرگی به مناسبت 8 مارس براه افتاد. در این راهپیمائی که توسط «الکساندر کولونتای و کلارا زتکین» سازمان داده شده بود زنان با شعار صلح و نان به میدان آمدند، همچنین در این روز و مراسمهای سالهای بعد از آن نیز زنان اروپا و آمریکا وسیعا از 8 مارس استفاده کرده و برای به دست آوردن حق رأی و تحقق دیگر مطالبات خود مبارزه کرده اند.

گزیده هائی از سخنرانی « کلارا زتکین» در کنگره بین المللی کارگران

(پاریس، 19 ژوئیه سال 1889)

-         آنچه در عرصه رقابت موجب کاهش مزد نیروی کار مردان می شود کار زنان نیست بلکه سودجوئی سرمایه داران علت این مسئله است.

-         بردگی یا آزادی اجتماعی به وابستگی یا عدم وابستگی اقتصادی بستگی دارد.

-     اگر بخواهیم از زنان مانند مردان انسانهای آزاد بسازیم وآنان را صاحب حقوق برابر و عضو جامعه گردانیم، باید حق کار را برای زنان، بدون در نظر گرفتن هیچ محدودیت و استثنائی ( از قبیل تقسیم کار به کار زنانه و مردانه که خودبخود مانع شاغل شدن زنان در خیلی از شغلها می شود) تحمیل کنیم.