|
|
|
|
|
طبق خبری که به انجمن صنفی برق و فلزکار رسیده فعالین برابری زن و مرد در کامیاران به مناسبت روز زن فراخوان داده بودند که تاریخ 19 اسفند ساعت 3 در پارک مولوی کامیاران مراسمی برگزار خواهد شد تعدادی از مردم جمع شده بودند که نیروهای انتظامی مانع اجتماع و پیوستن افراد دیگر به آنها شدند و افرادی که در حال پیوستن بودند از طرف آنها تهدید شدند که بیرون پارک بایستند و گرنه همه را به کلانتری خواهیم برد نزدیک به یک ساعتی افراد داخل پارک را نگه داشتند و اجازه بیرون رفتن را به آنها ندادند و از میان آنها تعدادی را صدا می زدند و اسامی و مشخصات را ثبت می کردند و به این ترتیب مانع برگزاری مراسم شدند سپس فعالین برابری زن و مرد تعداد100 برگ از قطعنامه و پلاکاردهایی به مضمون "زنده باد 8مارس روز جهانی زن " "جنبش زنان متحد جنبش کارگری" "اشتغال یا بیمه بیکاری حق مسلم ماست" " ما حقوق برابر می خواهیم " را در سطح شهر پخش کردند.قطعنامه های پخش شده هم به این مضمون بود :
قطعنامه 8 مارس ( 18 اسفند) روز جهانی زن روز جهانی زن، روز دفاع از حقوق زنان در سراسر دنیاست. در این روز میلیونها انسان آزادی خواه و مدافع حقوق برابر انسان اقدام به برپائی مراسم و تظاهرات می کنند و در مارش بین المللی ضمن گرامیداشت خاطره زنان کارگر وآزادیخواهی که سال 1857 در دفاع از حقوق انسانی خود توسط پلیس آمریکا در شهرنیویورک کشته شدند، و همچنین جشن دست آوردهای زنان در سراسر جهان، خواهان اعاده حقوق پایمال شده نیمی از انسانهای جوامع سنتی و عقب ماندهستند که به جرم زن بودن حقوقشان به رسمیت شناخته نمی شود. دست آوردهای تاکنونی این مبارزه بزرگ جهانی آنها هستند، که زنان در اروپا و کشورهای غربی از موقعیتی کاملا فرو دست و درجه دوم، به سطحی چشمگیر به موقعیتی نزدیک به موقعیت مردان جامعه ارتقاء یافته اند. این تغیر کیفی در موقعیت زنان آن جوامع از اوایل قرن بیستم در نتیجه مبارزات سخت و خونین جنبش زنان به ثمر رسید. در اوایل قرن بیست بود که زنان از حق رأی برخوردار شدند و در تداوم آن مبارزات به حق برابری سیاسی، اجتماعی و اقتصادی از قبیل حق انتخاب همسر و طلاق، سرپرستی از فرزند، داشتن کار و بیمه های اجتماعی، آزادی پوشش، رفع تبعیض جنسیتی و غیره دست یافتند. هرچند حقوق دست یافته مذکور هنوز تا رسیدن به حقوق کامل انسانی بخش عظیم زنان، یعنی زنان طبقه کارگر در کنار هم طبقه ایهای مردشان(لغو بهره کشی و استثمار اکثریت عظیم زنان و مردان کارگر توسط اقلیتی سرمایه دار) فاصله هست، اما موفقیتهای تا همین جا هم که به یمن مبارزات سخت انسانهای آزادی خواه و برابری طلب در مقابل دولتهای مدافع نظام طبقاتی و نابرابری انسانها میسر گشته خود ارزشمند و قابل دفاع و حراست می باشند. اما در قرن بیست و یک با وجود تثبیت حقوق ذکر شده در بسیاری از کشورهای دنیا، در ایران زنان به هیچیک از حقوق برشمرده شده نرسیده اند وهنوز به مثابه انسانهای درجه دوم جامعه به حساب می آیند. از ابتدائی ترین حقوق مانند انتخاب همسر یا حق طلاق محرومند، حق حضانت (سرپرستی از فرزند) ندارند، باید خانه دار بمانند و از هر گونه بیمه اجتماعی محروم باشند و در صورت شاغل شدن از حقوق کمتری نسبت به مردان برخوردار باشند، آزادی پوشش به دلخواه خود و همچنین حق تنهائی به مسافرت رفتن را ندارند. این شرایط تبعیض آمیز برای انسانهائی که در قرن بیست و یک زندگی می کنند تحقیر آمیز و غیرقابل تحمل هستند، از این رو ما زنان و مردان مدافع برابری حقوق زن و مرد در ایران، حقوق فوری زنان را به شرح زیر اعلام می داریم: 1- برخورداری از حق برابری کامل با مردان در تمام شؤن زندگی و لغو هر گونه قانون تبعیض آمیز علیه زنان 2- آزادی پوشش به دلخواه خود و لغو قانون حجاب اجباری 3- ممنوعیت جداسازی زن ومرد در مراکز کار و محیطهای عمومی 4- ممنوعیت اعدام و سنگسار 5- آزادی انتخاب همسر و داشتن حق طلاق 6- برخورداری از حق سرپرستی از فرزند 7- برخورداری از حق اشتغال یا بیمه بیکاری 8- حذف محدودیتهای شغلی برای زنان (محدود ساختن زنان به اشتغال در کارهای خاص) گرامی باد 8 مارس روز جهانی زن فعالین حقوق برابری زن و مرد 18 اسفند 1387 برابر با 8 مارس 2009 تاریخچه روز جهانی زن ایده تعیین روز جهانی زن اولین بار توسط اعضای حزب سوسیالیست آمریکا مطرح شده و به مدت چند سال در این کشور آخرین یکشنبه ماه فوریه به عنوان روز جهانی زن جشن گرفته می شد. تکرار هر ساله برگزاری این مراسم «کلارا زتکین» زن سوسیالیست آلمانی را بر آن داشت تا پیشنهاد تعیین روزی به عنوان روز جهانی زن در یکی از کنگره های انترناسیونال مطرح کند. 8 مارس به خاطر تظاهرات عظیم زنان کارگر نساجی و پارچه بافی شهر نیویورک آمریکا برای افزایش دستمزد و پایین آوردن ساعات کار در سال 1857 توسط پلیس وحشیانه درهم شکسته شد و شمار زیادی دستگیر و زندانی و بسیاری هم زخمی و کشته شدند. انتخاب چنین روزی به عنوان روز جهانی زن به دلیل گرامیداشت خاطره فداکاری و مبارزه آن زنان در روز 8 مارس بود. اولین تجمعات عظیم زنان در سالهای 1913و 1914 در تقابل با جنگ جهانی اول بود. سال 1917 در روسیه نیز تظاهراتهای بزرگی به مناسبت 8 مارس براه افتاد. در این راهپیمائی که توسط «الکساندر کولونتای و کلارا زتکین» سازمان داده شده بود زنان با شعار صلح و نان به میدان آمدند، همچنین در این روز و مراسمهای سالهای بعد از آن نیز زنان اروپا و آمریکا وسیعا از 8 مارس استفاده کرده و برای به دست آوردن حق رأی و تحقق دیگر مطالبات خود مبارزه کرده اند. گزیده هائی از سخنرانی « کلارا زتکین» در کنگره بین المللی کارگران (پاریس، 19 ژوئیه سال 1889)
- آنچه در عرصه رقابت موجب کاهش مزد نیروی کار مردان می شود کار زنان نیست بلکه سودجوئی سرمایه داران علت این مسئله است. - بردگی یا آزادی اجتماعی به وابستگی یا عدم وابستگی اقتصادی بستگی دارد. - اگر بخواهیم از زنان مانند مردان انسانهای آزاد بسازیم وآنان را صاحب حقوق برابر و عضو جامعه گردانیم، باید حق کار را برای زنان، بدون در نظر گرفتن هیچ محدودیت و استثنائی ( از قبیل تقسیم کار به کار زنانه و مردانه که خودبخود مانع شاغل شدن زنان در خیلی از شغلها می شود) تحمیل کنیم.
|
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه بیستم اسفند 1387ساعت توسط انجمن کارگران برق و فلز کار کرمانشاه
|
|
||
|
|
|
|
|
بیش از ده هزار امضای خواست افزایش دستمزدها تحویل شورای عالی کار شد امروز 17 اسفند ماه، بیش از ده هزار امضا که از کارگران نزدیک به چهل کارخانه حول خواست افزایش دستمزدها جمع آوری شده بود توسط جمعی از دست اندرکاران این حرکت به شورای عالی کار تحویل شد. کارگران تحویل دهنده امضا که از اعضای هیئت مدیره سندیکای شرکت واحد و اتحادیه آزاد کارگران ایران بودند امضاها را به دفتر دبیر شورایعالی کار در وزارت کار بردند و بدلیل عدم حضور نظر جلالی دبیر شورایعالی، امضاها را به مسئولین دفتر ایشان دادند و طی صحبتهائی به مقادیر افزایش دستمزدها که این روزها در رسانه ها صحبت آن است اعتراض کرده و خواهان شرکت در جلسه تعیین دستمزدها شدند. این کارگران ضمن اشاره به وضعیت مصیبت بار معیشتی کارگران ایران خواهان افزاش دستمزدها به چندین برابر شدند و اعلام کردند مقدار افزایش دستمزدی که صحبت آن است به هیچ عنوان کفاف زندگی کارگران و حتی اجاره بهای منازل مسکونی آنان را نمیدهد و در صورت تصویب دستمزدها به روال سالهای گذشته چه بسا که اعتراضات کارگری حول این مسئله تشدید خواهد شد. در پایان این صحبتها مسئولین دفتر دبیر شورای عالی کار امضاها را تحویل گرفته و شماره تماسی را به کارگران دادند تا فردا 18 اسفند ماه از طریق این دفتر پیگیر خواستهای خود باشند.
|
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه هجدهم اسفند 1387ساعت توسط انجمن کارگران برق و فلز کار کرمانشاه
|
|
||
|
|
|
|
|
افزایش دستمزدها و برخورداری از یک زندگی انسانی حق مسلم ماست در سال روز اعتصاب هفده اسفند به مبارزه برای افزایش دستمزدها بپیوندیم دوستان و همکاران گرامی روز شنبه هفدهم اسفند ماه سالروز اعتصاب شکوهمند کارگران ایران خودرو در سال 84 می باشد. سه سال پیش در چنین روزی عده ای از همکارانمان به عنوان اعتراض به کم بودن پرداخت رکورد تولید در سالنهای تولید تجمع کردند و به دنبال اعتراض کارگران این مساله در شرکت به یک اعتصاب همگانی در آمد.عده ای از دوستان ما به خاطر اعتراض بر علیه کم بودن حق رکورد تولید که خود مدیریت اعلام کرده بود که اگر کارگران در روزهای تعطیلی و غیر کاری در سرکار حاضر شوند و تعداد تولید خواسته شده را تولید کنند مبلغی به عنوان حق رکورد تولید به کارگران پرداخت خواهد کرد وما کارگران در روزهای تعطیلی و جمعه ها از زندگیمان زدیم ودر سر کار حاضر شده و رکورد تولید را شکستیم ولی مدیریت زیر قرار خود زد و مبلغی به ما کارگران پرداخت کرد که کمتر از یک پنجم مبلغ اعلام شده بود و برای همین کارگران اعتراض کردند و بلافاصله کمیته اعتصاب شکل گرفت و اعتصاب ادامه یافت. هراس مدیریت از گسترش ادامه اعتصاب و ورود شبانه اعضای بلند پایه مدیریت به سالنها و قول آنها مبنی بر برآورده ساختن خواسته کارگران ،اعتصاب بعداز سه روز پایان یافت ولی بعداز گذشت چند ماه مدیریت عده ای از همکاران و فعالین اعتصاب را شناسائی و با ترفندهای زیرکانه(بهانه پایان قرارداد) از کار اخراج کرد و عده ای رانیز به سالنهای دیگر تعبید کرد وبا تغییر شکل دادن در پرداخت رکورد تولید که در واقع همان افزایش آکورد تولید است وبا کنار گذشتن چند تن از مدیران ارشد از جمله مدیر حراست؛ پناهنده و رئیس روابط عمومی؛ غضنفری و مدیران مونتاژ چهار و رنگ توانستند تا حدودی از فشار این مساله بکاهند. با وجود اعتراض ما کارگران که اعتقاد داریم این افراد بخاطر شرکت در اعتصاب اخراج شده اند ولی مدیریت از بازگشت آنان به کار خوداری می کند. اخراج آنهارا به بهانه پایان قرارداد اعلام می کند ولی ما کارگران ایران خودرو در سالگرد این اعتصاب خواهان بازگشت بدون قید وشرط همکاران خود به سرکار می باشیم. دوستان وهمکاران گرامی سه سال از اعتصاب شکوهمند ما کارگران گذشت.در آستانه این روز بزرگ هیچ بهبود ی در زندگی ما کارگران بوجود نیآمده است شاید خیلی کسانی که آنروزها اعتصاب ما را درهم شکستند دیگر در سر پستهای خود قرار ندارند از جمله یکی از اینها اصغر دانشیان مدیر منابع انسانی ،شیرزادی یکی از مدیران سالن آردی ،شهشهانی معاونت سواری سازی ،نام آور مدیر سالن بدنه سازی وخیلی های دیگر که تاوان خیانت خودرا دادند اما ما کارگران همچنان با ناامنی شغلی مواجهه می باشیم. شرایط سخت کاری همچنان باقی است تورم همچنان بالا رفته و توان خرید ما پایین آمده است شرکتهای پیمانکاری هر روز گسترش پیدا می کنند. بعد از آخرین قراردادهای استخدامی هنوز بعداز 9 سال همچنان با قراردادهای موقت به کار ادامه می دهیم. هیچگونه روزنه ای برای امنیت شغلی ما وجود ندارد. مجلس حامی سرمایه داران همچنان به دشمنی با ما کارگران ادامه می دهد و نه تنها از تصویب قوانین به نفع ما کارگران خوداری می کندبلکه با تغییراتی در بخشی های از قانون کار به نفع کارفرمایان نا امنی شغلی ما را بیشتر هم کرده است.. اصلاح ساختار سازمانی فقط به نفع لایه های بالا تمام شد .خیلی از دوستانمان در آستانه اصلاح ساختار سازمانی شغل های خودرا بعد از سالها کار از دست می دهند. از افزایش حقوقها در مقابل تورم سرسام آور خبری نیست. مدیریت همچنان از ایجاد هر گونه تشکل کارگری جلوگیری می کند. حراست شرکت هر روز با تغییر مدیریت در پی فشار بر ما کارگران می باشد. حراست امان کارگران را در سالنها بریده است. دخالت حراست در کوچکترین کارها دستگیری کارگران برای یک استراحت ساده در شبها و سالنهای تولید همچنان ادامه دارد. سرویسهای ایاب ذهاب که از ارزانترین و بی امن ترین اتوبوسها می باشند سوهان بر روح همه می کشند. هر روز دهها درگیری در رفت و آمد همکاران بوجود می آورند .ما کارگران همچنان از نداشتن کوچکترین تربیون برای بیان خواستهای خود محرومیم. نشریه کارآمد، که محلی برای تعریف و تبلیغ روسا شرکت تبدیل شده استعده ای از کارکنان آن به علت انعکاس بخشی از هزاران مشکل ما کارگران دستگیر واز کار معلق شده اند.. دوستان و همکاران گرامی ما روز هفدهم اسفند ماه که مصادف با روز اعتصاب شکوهمند ما کارگران است را گرامی داشته و این روز شکوهمند را به همه همکاران تبریک می گوئیم و همچنان برای رسیدن به خواسته های خود تلاش می کنیم ما اعتقاد داریم که آگاهی ،مبارزه ،تشکل و اتحاد تنها راه پیروزی ما کارگران است. 1-ماخواهان داشتن تشکل آزاد خودمان می باشیم .داشتن تشکل آزاد کارگری حق مسلم ماست ما علیه دولت ،مدیریت و وزارت کار که از ایجاد هر گونه تشکل کارگری جلوگیری می کنند.اعلام جرم می کنیم ما از تمام سازمانهای جهانی به خصوص از سازمان جهانی کار می خواهیم دولت ایران و وزارت کار ایران را که حقوق انسانی ما را نادیده می گیرند محکوم و از این سازمان اخراج کنند. 2- ما خواهان انحلال شرکتهای پیمانکاری و لغو قراردادهای موقت و استخدام تمام کارگران در گروه صنعتی ایران خودرو هستیم. 3- ما خواهان انحلال سیستم کنونی پرداخت دستمزدها و پرداخت دستمزد در مقابل کار کرد و نوع شغل و شیفتهای کاری می باشیم. 4-ما خواهان انحلال ساختار کنونی شرکت بوده و قطع مزایای همکاران خود و در بدری انها به جا های دیگر رامحکوم می کنیم 5-ماخواهان به رسمیت شناختن شغل های سخت و زیان آور در شرکت هستیم 6-ما خواهان عدم دریافت مالیات از حقوق و عیدی و پاداش هستیم.دریافت مالیات از حقوق عیدی یک اجحاف برای ما کارگران می باشد. کسر دو برابر مالیات از عیدی مورد پذیرش ما کارگران نیست. 7-ما سیاستهای وزارت مسکن برای خانه دار شدن کارگران را یک فریب می دانیم وخواهان استرداد تمام مبلغ ودیه گذاری در مسکن مهر بدون کسر کوچکترین مبلغ به همکاران انصرافی می باشیم. 8-ما خواهان پرداخت سه ماه پاداش حق سنوات بدون داشتن سقف به همکاران بازنشسته هستیم. 9-ماخواهان بازگشت به کار کارکنان کار آمد هستیم وهر گونه تعرض به آ زادی بیان را محكوم می كننم 10-ما از جنبش دانشجویی حمایت کرده و هرگونه سرکوب علیه دانشچویان را محکوم و خواهان آزادی تمام دانشجویان دربند می باشند 11-ما از مبارزات حق طالبانه تمام اقشار احتماعی حمایت کرده ودستگیری کارگران و بازداشت و محاکمه فعالان جنبش کارگری، فعالان جنبش زنان، مدافعان حقوق بشر، دانشجویان، نویسندگان، روزنامهنگاران،وبلاگنویسان و سایر فعالان اجتماعی را محکوم وخواهان آزادی فوری و بدون قید وشرط همهی زندانیان سیاسی، فعالان کارگری و فعالان اجتماعی هستیم. 12-چاره ما کارگران اتحاد و پشتیبانی از هم دیگر است ما ضمن حمایت از کمپین افزایش دستمزدها از همه همکاران می خواهیم به مبارزه برای افزایش دستمزدها بپیوندید همکاران و دوستان گرامی کارگران اخراجی باید به سر کار بر گردند. این یکی از خواستهای اساسی ما کارگران است. اعتصاب واعتراض حق مسلم ما کارگران در مقابل حق کشی ها و تعرض به منافع ما کارگران است. طبق قوانین بین المللی هیچ نهادی حق ندارد کارگران را به خاطر اعتصاب اخراج و یا زندانی کند. ما اخراج کارگران اعتصابی سال 84 راغیر عادلانه می دانیم. آنها باید هر چه سریعتر به سرکار برگردند و مدیریت باید حقوق عقب افتاده آنها را پرداخت کرده وخسارتی که به این کارگران وارد شده را جبران کند زنده باد اتحاد و همبستگی کارگران جمعی از کارگران ایران خودرو 17 اسفند ماه 1387 |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه هجدهم اسفند 1387ساعت توسط انجمن کارگران برق و فلز کار کرمانشاه
|
|
||
|
|
|
|
|
بیانیه سندیکای کارگران شرکت واحد و اتحادیه آزاد کارگران ایران حداقل دستمزد کارگران نباید کمتر از یک میلیون تومان در ماه باشد بیش از ده هزار امضا توسط جمعی از کارگران فراخوان دهنده طومار خواست افزایش دستمزدها تحویل شورای عالی کار، مجلس شورای اسلامی و مجمع تشخیص مصلحت شد. در همین حال تصمیم گیری در مورد افزایش حداقل دستمزدها طبق روال هر ساله و بر اساس نرخ تورم اعلام شده از سوی بانک مرکزی در جریان است. سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه و اتحادیه آزاد کارگران ایران همدوش با تمامی سازماندهندگان طومار افزایش دستمزدها و به نمایندگی از سوی آنان و بیش از ده هزار کارگری که تا به امروز طومار خواست افزایش دستمزدها را امضا کرده اند بدینوسیله اعلام میدارند: از آنجا که در طول 8 سال جنگ ایران و عراق هزینه های زندگی صدها برابر شد و حداقل دستمزد کارگران هیچ افزایشی پیدا نکرد و با در نظر داشت اینکه حداقل دستمزد کارگران بر اساس نرخ تورم دو ماه پایانی هر سال تعیین میشود و نرخ تورم همیشه در سال پیش رو بیش از سال قبل بوده است و همچنین از آنجا که نرخ تورم اعلام شده توسط بانک مرکزی همیشه نصف نرخ تورم واقعی موجود در جامعه بوده است و بر اساس پیش بینی های اقتصاددانان و اجرای بخشی از سیاستهای معطوف به طرح تحول اقتصادی، هزینه های زندگی در سال آینده به طور سرسام آوری افزایش پیدا خواهد کرد. لذا: سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه و اتحادیه آزاد کارگران ایران اعلام میدارند بر اساس هر گونه کارشناسی علمی و منصفانه، هم اینک حداقل دستمزد کارگران باید یک میلیون و پانصد هزارتومان باشد. در این راستا و برای تامین یک زندگی انسانی برای کارگران، ما به عنوان قدم اول برای جبران فقر و فلاکتی که بر کارگران ایران تحمیل شده است اعلام میداریم: حداقل دستمزدی که طی روزهای آینده در شورای عالی کار به تصویب میرسد نباید کم تر از یک میلیون تومان در ماه باشد و ما بدینوسیله به نمایندگی از بیش از ده هزار کارگری که تا کنون طومار خواست افزایش دستمزدها را امضا کرده اند از کسانی که در شورایعالی کار بدون حضور نماینده های واقعی کارگران برای نیروی کار آنان نرخ تعیین میکنند مصرانه میخواهیم نیروی کار ما کارگران را مانند سالهای گذشته به حراج نگذارند و بر خواست کارگران برای تعیین حداقل دستمزد به مبلغ یک میلیون تومان تن در دهند. اتحادیه آزاد کارگران ایران و سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه یقین دارند و پیش بینی میکنند چنانچه حداقل دستمزد کارگران طبق روال سالهای گذشته تعیین شود و به خواست ما کارگران برای افزایش حداقل دستمزدها به یک میلیون تومان توجهی نشود، کارگران در مقابل این رویکرد از سوی شورایعالی کار ساکت نخواهند نشست و بر دامنه اعتراضات خود نسبت به سطح دستمزدها خواهند افزود. ما همینجا ضمن تاکید مجدد بر خواست خود در مورد افزایش دستمزدها، عموم کارگران در سراسر کشور را فرا میخوانیم به مبارزه برای افزایش دستمزدها بپیوندند و متحدانه خواهان افزایش حداقل دستمزدها به یک میلیون تومان در ماه شوند. سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه اتحادیه آزاد کارگران ایران 18 اسفند ماه 87 |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه هجدهم اسفند 1387ساعت توسط انجمن کارگران برق و فلز کار کرمانشاه
|
|
||
|
|
|
|
|
قطعنامه 8 مارس ( 18 اسفند) روز جهانی زن
روز جهانی زن، روز دفاع از حقوق زنان در سراسر دنیاست. در این روز میلیونها انسان آزادی خواه و مدافع حقوق برابر انسان اقدام به برپائی مراسم و تظاهرات می کنند و در مارش بین المللی ضمن گرامیداشت خاطره زنان کارگر وآزادیخواهی که سال 1857 در دفاع از حقوق انسانی خود توسط پلیس آمریکا در شهرنیویورک کشته شدند، و همچنین جشن دست آوردهای زنان در سراسر جهان، خواهان اعاده حقوق پایمال شده نیمی از انسانهای جوامع سنتی و عقب ماندهستند که به جرم زن بودن حقوقشان به رسمیت شناخته نمی شود. دست آوردهای تاکنونی این مبارزه بزرگ جهانی آنها هستند، که زنان در اروپا و کشورهای غربی از موقعیتی کاملا فرو دست و درجه دوم، به سطحی چشمگیر به موقعیتی نزدیک به موقعیت مردان جامعه ارتقاء یافته اند. این تغیر کیفی در موقعیت زنان آن جوامع از اوایل قرن بیستم در نتیجه مبارزات سخت و خونین جنبش زنان به ثمر رسید. در اوایل قرن بیست بود که زنان از حق رأی برخوردار شدند و در تداوم آن مبارزات به حق برابری سیاسی، اجتماعی و اقتصادی از قبیل حق انتخاب همسر و طلاق، سرپرستی از فرزند، داشتن کار و بیمه های اجتماعی، آزادی پوشش، رفع تبعیض جنسیتی و غیره دست یافتند. هرچند حقوق دست یافته مذکور هنوز تا رسیدن به حقوق کامل انسانی بخش عظیم زنان، یعنی زنان طبقه کارگر در کنار هم طبقه ایهای مردشان(لغو بهره کشی و استثمار اکثریت عظیم زنان و مردان کارگر توسط اقلیتی سرمایه دار) فاصله هست، اما موفقیتهای تا همین جا هم که به یمن مبارزات سخت انسانهای آزادی خواه و برابری طلب در مقابل دولتهای مدافع نظام طبقاتی و نابرابری انسانها میسر گشته خود ارزشمند و قابل دفاع و حراست می باشند. اما در قرن بیست و یک با وجود تثبیت حقوق ذکر شده در بسیاری از کشورهای دنیا، در ایران زنان به هیچیک از حقوق برشمرده شده نرسیده اند وهنوز به مثابه انسانهای درجه دوم جامعه به حساب می آیند. از ابتدائی ترین حقوق مانند انتخاب همسر یا حق طلاق محرومند، حق حضانت (سرپرستی از فرزند) ندارند، باید خانه دار بمانند و از هر گونه بیمه اجتماعی محروم باشند و در صورت شاغل شدن از حقوق کمتری نسبت به مردان برخوردار باشند، آزادی پوشش به دلخواه خود و همچنین حق تنهائی به مسافرت رفتن را ندارند. این شرایط تبعیض آمیز برای انسانهائی که در قرن بیست و یک زندگی می کنند تحقیر آمیز و غیرقابل تحمل هستند، از این رو ما زنان و مردان مدافع برابری حقوق زن و مرد در ایران، حقوق فوری زنان را به شرح زیر اعلام می داریم: 1- برخورداری از حق برابری کامل با مردان در تمام شؤن زندگی و لغو هر گونه قانون تبعیض آمیز علیه زنان 2- آزادی پوشش به دلخواه خود و لغو قانون حجاب اجباری 3- ممنوعیت جداسازی زن ومرد در مراکز کار و محیطهای عمومی 4- ممنوعیت اعدام و سنگسار 5- آزادی انتخاب همسر و داشتن حق طلاق 6- برخورداری از حق سرپرستی از فرزند 7- برخورداری از حق اشتغال یا بیمه بیکاری 8- حذف محدودیتهای شغلی برای زنان (محدود ساختن زنان به اشتغال در کارهای خاص) گرامی باد 8 مارس روز جهانی زن فعالین حقوق برابری زن و مرد //انجمن صنفی کارگران برق وفلزکار کرمانشاه 18 اسفند 1387 برابر با 8 مارس 2009 تاریخچه روز جهانی زن
ایده تعیین روز جهانی زن اولین بار توسط اعضای حزب سوسیالیست آمریکا مطرح شده و به مدت چند سال در این کشور آخرین یکشنبه ماه فوریه به عنوان روز جهانی زن جشن گرفته می شد. تکرار هر ساله برگزاری این مراسم «کلارا زتکین» زن سوسیالیست آلمانی را بر آن داشت تا پیشنهاد تعیین روزی به عنوان روز جهانی زن در یکی از کنگره های انترناسیونال مطرح کند. 8 مارس به خاطر تظاهرات عظیم زنان کارگر نساجی و پارچه بافی شهر نیویورک آمریکا برای افزایش دستمزد و پایین آوردن ساعات کار در سال 1857 توسط پلیس وحشیانه درهم شکسته شد و شمار زیادی دستگیر و زندانی و بسیاری هم زخمی و کشته شدند. انتخاب چنین روزی به عنوان روز جهانی زن به دلیل گرامیداشت خاطره فداکاری و مبارزه آن زنان در روز 8 مارس بود. اولین تجمعات عظیم زنان در سالهای 1913و 1914 در تقابل با جنگ جهانی اول بود. سال 1917 در روسیه نیز تظاهراتهای بزرگی به مناسبت 8 مارس براه افتاد. در این راهپیمائی که توسط «الکساندر کولونتای و کلارا زتکین» سازمان داده شده بود زنان با شعار صلح و نان به میدان آمدند، همچنین در این روز و مراسمهای سالهای بعد از آن نیز زنان اروپا و آمریکا وسیعا از 8 مارس استفاده کرده و برای به دست آوردن حق رأی و تحقق دیگر مطالبات خود مبارزه کرده اند.
گزیده هائی از سخنرانی « کلارا زتکین» در کنگره بین المللی کارگران (پاریس، 19 ژوئیه سال 1889)
- آنچه در عرصه رقابت موجب کاهش مزد نیروی کار مردان می شود کار زنان نیست بلکه سودجوئی سرمایه داران علت این مسئله است.
- بردگی یا آزادی اجتماعی به وابستگی یا عدم وابستگی اقتصادی بستگی دارد.
- اگر بخواهیم از زنان مانند مردان انسانهای آزاد بسازیم وآنان را صاحب حقوق برابر و عضو جامعه گردانیم، باید حق کار را برای زنان، بدون در نظر گرفتن هیچ محدودیت و استثنائی ( از قبیل تقسیم کار به کار زنانه و مردانه که خودبخود مانع شاغل شدن زنان در خیلی از شغلها می شود) تحمیل کنیم.
|
||
|
+
نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم اسفند 1387ساعت توسط انجمن کارگران برق و فلز کار کرمانشاه
|
|
||
|
|
|
|
|
ادامه سرکوب کارگران باید فورا متوقف شود به دنبال اجرای احکام شلاق و زندان کارگران سنندج نوبت به بازداشت اعضای هیئت مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه به جرم تن ندادن به تشکیل شورای اسلامی، صدور حکم بازداشت 6 نفر از کارگران صنایع فلزی به جرم مطالبه 10 ماه حقوق معوقه خود و ملیتاریزه کردن ذوب آهن اصفهان رسیده است. همه این اقدامات سرکوبگرانه واتهاماتی مانند اقدام علیه امنیت ملی که به کارگران مبارز چسبانده می شوند تا تعرضات پی در پی از سوی نیروهای امنیتی وانتظامی زیر لوای آن توجیه گردند برای کارگران ایران شناخته شده و تکراری است. به همین خاطر استمرار سرکوبها و بازداشت و زندانی کردن کارگران نتوانسته آنان را از مبارزه برای رسیدن به حقوق خود به عقب براند. انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه بازداشت اعضای هیئت مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه و صدور حکم بازداشت شش نفر از کارگران صنایع فلزی را محکوم کرده و از مبارزه و اعتصاب کارگران ذوب آهن اصفهان حمایت می کند. انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه 11/12/1387 |
||
|
+
نوشته شده در دوشنبه دوازدهم اسفند 1387ساعت توسط انجمن کارگران برق و فلز کار کرمانشاه
|
|
||
|
|
|
|
|
کارگران زندانی آزاد باید گردند موج جدید سرکوب و دستگیریهای فعالین کارگری درکنار فعالین دانشجوئی و زنان نشان از قدرت گیری دامنه مبارزات این بخشها از جامعه است که دستگاههای قضائی، امنیتی و انتظامی را واداشته که همه جانبه تر بخشهای حق طلب و آزادیخواه جامعه را زیر فشار زندان و اذیت و آزار قرار دهند. ما ضمن محکوم کردن اجرای حکم زندان و شلاق در مورد کارگران شرکت کننده در مراسم روز جهانی کارگر امسال در سنندج، خواهان آزادی آنان و دیگر فعالان کارگری از جمله سلام قادری، خالد اسدی و عبدالرحیم بسحاق هستیم. انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه 6/12/1387 |
||
|
+
نوشته شده در جمعه نهم اسفند 1387ساعت توسط انجمن کارگران برق و فلز کار کرمانشاه
|
|
||